Chyba podjęłam się zbyt wielu blogów na raz. Nie wyrabiam i zamykam Córy Błękitu. Nie usunę ich ( chodź i tak nikt tu nie zagląda) i może kiedyś powrócę z zapasem czasu.
Tak więc żegnajcie. Chodź i tak wiem, że wasze serca nawet nie drgną na myśl, że nie poznają końca tej historii.
Do zobaczenia (mam nadzieję) i trzymajcie się, wy szczury lądowe!
Tak więc żegnajcie. Chodź i tak wiem, że wasze serca nawet nie drgną na myśl, że nie poznają końca tej historii.
Do zobaczenia (mam nadzieję) i trzymajcie się, wy szczury lądowe!
